Van ‘Wunderkammer van de 21e eeuw’ naar Realiteitskabinet Verandering is ontwikkeling, en het gaat nu razend nel. Als we met elkaar in verbinding willen blijven is het essentieel vragen te blijven stellen voordat de technologie er daadwerkelijk is. De kracht van de kunst zit in het zichtbaar maken van de complexiteit in plaats van het geven van antwoorden. Met betrokkenheid naar de toekomst, zijn wij bij machte het richtpunt te beïnvloeden! We zijn de spelende mens.

Live gepresenteerd het bijzondere verhaal van een van de grootste wetenschappers en kunstenaars die ooit geleefd hebben. Daedalus met zijn geweldige dromen die hij bewaarheid heeft. Maar het lijkt of creeren en kunst scheppen altijd een offer aan de goden vraagt

Beweging genereert geluid, hergebruik van bestaand beeld en geluid is materiaal voor nieuw beeld en geluid parallel aan wat daaruit voortkomt. Be_lopen tijd is voortgang, een illusie? Zij is een voortdurend zijn, voortgaan terwijl elke stap stagneert in het NU. Een opstelling met videobeeld & geluid gegenereerd uit het werk zelf. Hergebruik van bestaande elementen in het beeld en het geluid om dit te verwerken in nieuwe concepten. Ook tijdens de presentatie van het project bij Kaalstaart is het werk steeds in beweging. .K O N S T R U K T.: bestaat uit kleine ventilatoren gerangschikt gerelateerd aan betreffende ruimte. Geluid komt voort uit materiaal dat beweegt en tegen elkaar aan schuurt. Wat vervolgens weer materiaal is voor compilaties die worden toegevoegd. Versterkt door video projectie die over het totale werk heen geprojecteerd wordt en waar elementen vallen, schuiven, heen en weer bewegen enzovoorts.

Kunst gebaseerd op wat er in de toekomst zou kunnen ontstaan op basis van nieuwe technologische ontwikkelingen.

verticalen als restvorm en licht - installatie met licht, kleur, verticale lijnen en vormen - schaduwen - herhaling - ritme - individualiteit - verschillend of allemaal hetzelfde?

Panoptica is een interactieve installatie waarin camera’s, beamers, monitoren en netwerken bezoekers live registreren en terugspiegelen. In de Digitale Cel wordt men bij binnenkomst aangesproken via audio in officiële toezichttaal, waardoor de bezoeker verandert in een datapunt. Beeldstromen worden geprojecteerd en opnieuw gemonteerd; een printer maakt data fysiek, terwijl een papierversnipperaar deze direct vernietigt. De techniek is zichtbaar materiaal en ambacht, geen decor. Panoptica onderzoekt hoe toezicht en dataverzameling zijn genormaliseerd en laat de grens tussen kijken en bekeken worden instorten. De kunst kijkt terug binnen een festivalcontext voor bètakunst en experimentele publieke ruimtes vol spanning, reflectie en technologische urgentie.

Hoe onstaat taal? Voor het onderzoeken van die vraag bouwden we een kolonie elektronische zangvogels waarmee we de evolutie van communicatie in een sociale soort vormgeven. Een kolonie electronische wezentjes krijgt stap voor stap nieuw gedrag. Publiek kan met ze interacteren door te fluiten. Welke soorten gedrag leiden tot communicatie? En wanneer wordt communicatie taal?